The Ascension of the
Prophet Muhammad

“Glory to him Who carried His servant by night from the Sacred Mosque to the Remote Mosque, whose precincts We blessed, that We might show him of our signs! Surely He is the Hearing, the Seeing.” (Qur'an, 17:1)

“By the star when it sets! Your companion errs not, nor does he deviate. Nor does he speak out of desire. It is naught but revelation that is revealed - One Mighty in power has taught him, the Lord of Strength. So he attained to perfection, and he is in the highest part of the horizon. Then he drew near, drew nearer yet, so he was the measure of two bows or closer still. So He revealed to His servant what He revealed. The heart was not untrue in seeing what he saw. Do you then dispute with him as to what he saw? And certainly he saw Him in another descent, at the farthest lote-tree. Near it is the Garden of Abode. When that which covers covered the lote-tree; the eye turned not aside, nor did it exceed the limit. Certainly he saw of the greatest signs of his Lord.” (53:1-18)

The words “The heart was not untrue in seeing what he saw. Do you then dispute with him as to what he saw,” are quite significant and are a clear indication that the Ascension of the Holy Prophet (pbuh) was spiritual.

During this Grand Journey, the Holy Prophet (pbuh) visited the seven heavens and then had an audience with Almighty Allah, where even Angel Gabriel dared not step in. This was in a way a most gracious gesture on the part of Almighty Allah, showing His love and affection in such magnanimity to the Holy Prophet (pbuh), granting him a position unique among the comity of prophets.

The most important point in this journey was the Holy Prophet’s close contact with the Divine Being and having direct conversation with Him. The question may arise whether a human being can see Almighty Allah with his physical eyes. …

“And when Moses came at our appointed time and his Lord spoke to him, he said: My Lord, show me Thyself so that I may look at Thee. He said: Thou canst not see Me; but look at the mountain; if it remains firm in its place, then wilt thou see Me. So when his Lord manifested His glory to the mountain, he made it crumble and Moses fell down in a swoon. Then when he recovered, he said: Glory be to Thee! I turn to Thee, and I am the first of the believers.” (Qur'an, Koran, 7:143)

Evidently the human eye cannot bear even one glimpse of the Divine Glory. How was it possible for the Holy Prophet Muhammad (pbuh) to witness the full glory of the Almighty Allah on that Grand Journey? … The human eye cannot see the sun with its brilliance and burning light. If it is reflected through a mirror, then the naked eye can see it. So in cases where the human eye cannot see a thing directly, it can see it through a medium that can show it in a reflective manner. In the case of seeing Almighty Allah and His Glory, kashaf (vision) serves as a medium through which a man can see Him with his spiritual eye. That is why Allah says regarding the Ascension: “And We made not the vision which We showed thee but a trial for men” (17:60).

The state of dream that is a common experience is quite different from that of a kashaf. In a dream one acts and feels just as one does in the physical world, but he experiences it while asleep. In kashaf one has the same experience while he is awake. In both cases the nature of the experience is spiritual. In a state of kashaf, one sees divine manifestation and things relating to the other world with one’s spiritual sight - a faculty granted by Allah to prophets and saints.

The complete article can be read here.

De hemelvaart van de
Profeet Mohammed

"Glorie aan Hem, Die Zijn dienaar in de nacht van de Heilige Moskee naar de Afgelegen Moskee droeg, waarvan Wij de omgeving zegenden, zodat Wij hem Onze tekenen zouden kunnen tonen! Waarlijk is Hij de Horende, de Ziende." (Koran, 17:1)

"Bij de ster wanneer zij ondergaat! Jullie gezel dwaalt niet, noch wijkt hij af. Noch spreekt hij uit verlangen. Het is niets dan de openbaring die wordt geopenbaard - Iemand met Machtige Kracht heeft hem onderwezen, de Heer van Kracht. Dus bereikte hij volmaaktheid, en Hij is in het hoogste deel van de horizon. Toen kwam hij naderbij, en kwam nog naderbij, dus was hij op een afstand van twee bogen, of nog dichterbij. Zo openbaarde Hij aan Zijn dienaar wat Hij openbaarde. Het hart loog niet toen het zag wat hij zag. Redetwisten jullie dan met hem over wat hij zag? En zeker zag hij Hem bij een andere neerdaling, bij de verste lotusboom. Daar dichtbij is de Tuin van Verblijf. Toen hetgeen dat bedekt de lotusboom bedekte; het oog wendde zich niet af, noch overschreed het de grenzen. Zeker zag hij een van de grootste tekenen van zijn Heer." (Koran, 53:1-18)

De woorden "Het hart loog niet toen het zag wat hij zag. Redetwisten jullie dan met hem over wat hij zag" zijn zeer veelbetekenend en een duidelijke indicatie dat de Hemelvaart van de Profeet Mohammed (vzmh) geestelijk van aard was.

Gedurende zijn Grote Reis bezocht de Profeet Mohammed (vzmh) de zeven hemelen en hij had daarna een ontmoeting met de Almachtige Allah, waar zelfs de engel Gabriël niet naar binnen durfde te treden. Dit was in zekere zin een zeer genadig gebaar van de Almachtige Allah, waarbij Hij Zijn liefde en genegenheid aan de Profeet op zodanige wijze toonde, dat Hij aan hem een unieke positie onder de profeten schonk.

Het belangrijkste punt in deze reis was het nabije contact dat de Profeet had met het Geestelijk Wezen en de rechtstreekse conversatie die hij met Hem had. De vraag kan nu worden gesteld, in hoeverre een menselijk wezen de Almachtige Allah met zijn lichamelijke ogen kan zien. ...

"En toen Mozes kwam op de door Ons toegekende tijd en zijn Heer tot hem sprak, zei hij: Mijn Heer, vertoon (Uzelf) aan mij zodat ik U mag aanschouwen. Hij zei: Jij kunt Mij niet zien; maar kijk naar de berg; als deze vast op zijn plaats blijft staan, dan zul je Mij aanschouwen. En toen zijn Heer Zijn glorie openbaarde aan de berg deed Hij deze ineenstorten, en Mozes viel in onmacht neer. Daarna, toen hij bijkwam, zei hij: Glorie aan U! Ik wend mij tot U, en ik ben de eerste van de gelovigen." (Koran, 7:143)

Het is duidelijk, dat het menselijk oog niet eens een glimp van de Goddelijke glorie kan verdragen. Hoe was het mogelijk voor de Profeet Mohammed (vzmh) om de volle glorie van de Almachtige Allah tijdens zijn Grote Reis te ervaren? Het menselijk oog kan zelfs de zon met zijn schittering en brandend licht niet verdragen. Alleen via een donker gekleurd glas zou dat kunnen. In gevallen waar het menselijk oog iets niet rechtstreeks kan zien, kan dus een medium worden gebruikt om het op een andere manier te bekijken. In het geval van het bekijken van de Almachtige Allah en Zijn Glorie, is kashaf (visioen) het medium dat wordt gebruikt via welke de mens Allah kan zien met zijn spiritueel zicht. Daarom zegt Allah over de Hemelvaart: "En het visioen dat Wij jou toonden maakten Wij slechts tot een beproeving voor de mensen." (17:60)

De droomtoestand, een ervaring die iedereen wel heeft, is anders dan die van een kashaf. In een droom handelt men - en voelt men zich - alsof men zich in de fysieke wereld bevindt, maar men ervaart dit tijdens zijn slaap. In de kashaf toestand heeft men dezelfde ervaring als bij een droom, maar dan terwijl men wakker is (visioen). In beide gevallen is de ervaring spiritueel van aard. In de kashaf toestand ziet men de manifestatie van spirituele zaken, en andere dingen die betrekking hebben op de geestelijke wereld, met zijn/haar spiritueel zicht - een vermogen die Allah heeft geschonken aan profeten en heiligen.

Het volledig artikel kan hier worden gelezen.