Praise for the Almighty

“And wait patiently for the judgment of thy Lord, for surely thou art before Our eyes, and celebrate the praise of thy Lord, when thou risest, and in the night, give Him glory, too, and at the setting of the stars.” (52:48-49)

It is essential for man to prostate at night at the feet of his Lord and seek His assistance, and, with utmost sincerity, his tongue and his heart should praise and glorify Him as he lies there at His threshold. He should constantly repeat his praises to the Almighty, beseeching Him to infuse life into his heart so that the words that come from his tongue should really issue from his heart and with such force and abundance that they will find a permanent place in his heart. Further, he should entreat Him to strengthen and fortify his heart to such an extent that neither sorrow nor happiness should make the least difference to his heart in regard to his praise and glorification which should remain constant in every circumstance of his life. This is the kind of personality whose words make an impression on the hearts of others and whose teachings generate a glorious transformation on earth.

Our Holy Prophet (pbuh) praised and glorified Allah, Most High, day and night in his prayers and so virtuously did he do so that one is forced to confess that indeed "prayer is the ascension (mi‘raj) of the believer," as he himself said. Let us ponder how, in prayer, a devoted servant, even as he stands up before his Lord, begins to sing His praise and glorification. Whether he comes to prayer in comfort and happiness or burdened with pain and sorrow, once he stands before his Master, praises begin to fall from his lips and when he bows his head to Him in obedience and then rubs his nose in prostration at His feet, it is words of praise that flow from his tongue. It is this kind of prayer that elevates man to the zenith of spirituality and transports him to the presence of his Creator, and if the performer of such a prayer should make it his mission to propagate his faith and invite others to it, nothing can prevent him from achieving a tremendous reformation. It is unfortunate, however, that firstly, people do not perform their prayer, and if they do, they perform it as a matter of routine without comprehending what they recite, and if they do have an understanding, their hearts are far from Allah for their thoughts wander off in worldly concerns.

Source: Commentary of the Holy Qur'an
Author: Dr. Basharat Ahmad

Lofuitingen aan de Almachtige

“En wacht geduldig op het oordeel van jouw Heer, want waarlijk ben jij voor Onze ogen, en roem de glorie van jouw Heer wanneer je opstaat. En prijs Hem ook in de nacht, en bij het ondergaan van de sterren.” (52:48-49)

Het is dus zeer belangrijk dat de mens zich ’s nachts ter aarde werpt aan de voeten van zijn Heer en Zijn bijstand zoekt en dat zijn tong en zijn hart Hem met uiterste oprechtheid prijzen en verheerlijken, wanneer hij daar aan Zijn drempel ligt. Hij moet zijn lofuitingen aan de Almachtige constant herhalen en Hem smeken leven in zijn hart te blazen, zodat de woorden die van zijn tong komen werkelijk vanuit zijn hart ontspringen, en ook met zo’n kracht en overvloed, dat ze voorgoed een plaats vinden in zijn hart.
Verder moet hij Hem smeken om zijn hart zodanig te bemoedigen en te versterken, dat noch verdriet, noch blijdschap enig verschil uitmaakt in zijn hart wat betreft zijn lofprijzingen en verheerlijking, die onder alle omstandigheden in zijn leven onveranderlijk moeten blijven. De woorden van zo’n persoon laten een indruk achter op de harten van anderen en zijn leringen brengen een schitterende transformatie teweeg op aarde.

Onze Heilige Profeet (vzmh) prees en verheerlijkte Allah (swt) dus dag en nacht in zijn gebeden, en hij deed dit op zo’n vrome wijze, dat men moet toegeven dat het gebed inderdaad “de hemelvaart (miraadj) van de gelovige” is, zoals hij zelf heeft gezegd. Laten we erover nadenken op welke wijze een toegewijde dienaar tijdens het gebed, zelfs als hij voor zijn Heer begint te staan, Hem begint te loven en te verheerlijken. Of hij nu in een toestand van gemak en geluk tot het gebed komt, of beladen met pijn en verdriet, wanneer hij eenmaal voor zijn Meester staat, beginnen er lofuitingen over zijn lippen te komen en wanneer hij zijn hoofd voor Hem buigt en zijn neus op de grond wrijft aan Zijn voeten, dan zijn het woorden van lof die van zijn tong vloeien. Het is dit soort van gebed dat de mens naar het toppunt van geestelijkheid tilt en hem meevoert naar de tegenwoordigheid van zijn Schepper, en als de verrichter van zo’n gebed het tot zijn missie maakt om zijn geloof te over te dragen en anderen daartoe uit te nodigen, dan kan niets hem ervan weerhouden een enorme hervorming tot stand te brengen. Het is echter jammer dat mensen, in de eerste plaats, hun gebeden niet verrichten, en als ze dat wel doen, dat doen ze dat routinematig zonder te begrijpen wat ze opzeggen, en als ze het wel begrijpen, dan zijn hun harten ver van Allah verwijderd, omdat hun gedachten ver afdwalen naar wereldse aangelegenheden.

Bron: Commentary of the Holy Qur'an
Auteur: Dr. Basharat Ahmad