Eid ul-Fitr

After having fasted a whole month, Muslims worldwide celebrated Eid ul-Fitr. Fasting is meant – among other things – to enable man to be aware of the Divine power which resides within him so that he can resist even that which is allowed under normal circumstances. The daily routine of, for example, eating and drinking, is changed during Ramadan, the month of fasting, and a new schedule is introduced into one’s life. This shows that during Ramadan, with the intention and willpower, one is able to learn new behaviours within only one month, not only with regard to prayer times and food intake, but also in the way one thinks, by abstaining from gossip, telling lies, etc. Therefore, with the Divine power available, one can programme oneself regarding life matters which one wants to change, and learn new routines and ways of thinking, which are good and supporting to the oneself and one’s environment.

This environment not only consists of one’s fellow beings, but also the animals, plants, air, water, etc. Even generations to come are considered part of the environment. After all, man has the capacity and the goal to be God's representative on earth (in the right, loving meaning), and thus contribute to the development of man and nature to higher and more pleasant ways of life.

Even with such a large capacity available to them, many people choose to stay on the same level of life, or even go backwards, often because of fear of losing the things they have gathered in the course of their lives. However, growth and development originate only if one aims at working together and serving one another. The whole of nature is an example of this.

Each being within nature has his own goal and provides a specific contribution to the whole, to preserve nature and enable it to evolve. Therefore, it does not matter how big or how small this being is. And no matter how different from the rest this (equivalent) contribution, looking from outside, the inner motive is the same for all: cooperation, being subservient to and serving one another. The cow does not try to be the dog and vice versa.

However, with human beings things are different. Each individual has the choice to participate in this process of life – and thus cooperate to the joint movement of the whole creation to higher levels of life and thus experience increasing peace and happiness – or not. For this, the one’s own unique talents and abilities should be given the room to develop, and after that, be applied within the environment. It is no use mimicking others or possessing exactly the same as others, as this behaviour only leads to stress, disappointments and false pleasure. Real joy and peaceful satisfaction lie in developing our unique talents and abilities, because this is the real desire of the inner self. This desire can lead us to Allah, Who, in turn, will lead us to our goals in life, that is, delivering our own unique and useful contribution to the wellbeing and progress of the whole creation.

This is the essence of Eid ul-Fitr, the feast of the natural, good, potential talents. By recognising and experiencing the power of Allah, as for example, by fasting and praying, we become more inclined to the "call and guidance of Allah": our most inner desire. Next, He will lead us to our goal, step by step, if we choose to go this way and if we convert this desire into deeds. Furthermore, we can grant others the freedom to realise this for themselves. This way, we can be sure that peace and happiness will come to us and that many of our wishes will be fulfilled.

In conclusion, chapter 30, verse 30 of the Holy Qur'an summarizes this article as follows:

"So set thy face for religion, being upright, the nature made by Allah in which He has created men. There is no altering Allah’s creation. That is the right religion — but most people know not."

Id ul-Fitr

Na een hele maand vasten vierden de moslims Id ul-Fitr. Het vasten dient o.a. om de mens bewust te maken van de Goddelijke kracht die in hem of haar huist om zelfs datgene, wat normaal toegestaan is, te weerstaan. De hele dagelijkse routine van bijvoorbeeld eten en drinken van voorheen werd omgegooid en een totaal nieuw ritme is ontstaan in één maand. Dat geeft aan dat elk mens in staat is om – met wilskracht en intentie – nieuwe gedragspatronen aan te leren in slechts één maand. Dan gaat het niet alleen om eetpatronen en bidtijden, maar ook om gedachtenpatronen, zoals het zich onthouden van kwaadsprekerij, liegen, enz. Men kan zichzelf met deze Goddelijke kracht dus bewust programmeren op zaken die men in het leven anders wil gaan doen, en nieuwe routines en denkwijzen aanleren die goed en ondersteunend zijn voor zichzelf en de omgeving.

Met de omgeving wordt niet alleen bedoeld de medemensen, maar ook de dieren, de planten, de lucht, het water, enz. Zelfs de toekomstige generaties, zoals de kinderen, klein- en achterkleinkinderen, behoren hiertoe. De mens heeft namelijk de capaciteit en het doel om als Godsvertegenwoordiger (in de juiste liefhebbende zin) op te treden en zodoende mee te helpen aan de ontwikkeling van mens en natuur naar steeds hogere en prettigere niveaus van leven.

Met zo’n grote capaciteit kiest de mens er vaak toch voor om op hetzelfde niveau van leven te blijven of zelfs erop achteruit te gaan, vaak uit angst om datgene te verliezen wat men in de loop der tijd vergaard heeft. Maar groei en ontwikkeling ontstaan vaak pas als men zich richt op samenwerken en het dienen van en schenken aan elkaar. De gehele natuur strekt ons hiertoe tot voorbeeld.

Elk wezen in de natuur heeft zijn eigen doel en levert op deze wijze een specifieke bijdrage aan het geheel om zodoende de hele natuur in stand te houden en te laten evolueren. Het maakt hierbij niet uit hoe groot of hoe klein dit wezen is. En hoe anders van de anderen deze (gelijkwaardige) bijdrage aan de buitenkant mag lijken, de innerlijke drijfveer is bij allen hetzelfde: samenwerking, dienstbaarheid en schenken aan elkaar. De koe probeert niet de hond te zijn en de hond niet de koe.

Bij de mens ligt dit echter anders. Ieder mens kan bewust kiezen of hij/zij zich wil inschakelen in dit levensproces en zo meedoen aan de gezamenlijke grote beweging van de gehele schepping in de richting van hogere niveaus van leven en het ervaren van steeds meer vrede en vreugde. Hiervoor zal de eigen unieke gave van verschillende talenten en vermogens de ruimte moeten krijgen om ontwikkeld te worden, om daarna aangewend te worden binnen de omstandigheden (ruim gezien) waarin men zich bevindt. Het heeft geen zin om anderen na te willen doen of precies hetzelfde te willen bezitten wat een ander heeft, omdat dit alleen maar leidt tot spanningen, teleurstelling en vals genot. De echte vreugdevolle en vredevolle voldoening ligt in het ontwikkelen van de aanwezige talenten en vermogens, omdat dit datgene is waarnaar men in werkelijkheid het meest verlangt. Dit diepe verlangen brengt ons tot Allah, Die ons leidt naar ons doel in ons leven, namelijk het leveren van onze eigen unieke en nuttige bijdrage voor het welzijn en de vooruitgang van de schepping.

Dit is dus de essentie van Id ul-Fitr (het feest van de natuurlijke goede aanleg). Door de kracht van Allah die via ons werkt te herkennen en te ervaren (bijvoorbeeld door te vasten en te bidden), worden wij ontvankelijk voor de ‘roep en de leiding van Allah’: ons diepste verlangen. Hij zal ons vervolgens stap voor stap leiden naar ons doel, als we tenminste hiervoor kiezen en dit in daden omzetten.Verder kunnen we anderen ook de ruimte geven en/of gunnen om dit voor zichzelf te realiseren. En u mag ervan verzekerd zijn dat vrede en vreugde u tegemoet zullen treden en vele van uw hartewensen vervuld zullen worden.

Tot besluit vers 30 uit hoofdstuk 30 van de Heilige Koran, die deze essentie als volgt samenvat:

“Richt jouw aangezicht oprecht tot de religie, de natuur die door Allah is gemaakt, waarin Hij de mensen heeft geschapen. Allah’s schepping is niet te veranderen. Dat is de juiste religie – maar de meeste mensen weten (het) niet.”