Zakah

Every religion of the world has preached charity, but it is in Islam only that it has been made obligatory and binding upon all those who accept the Muslim faith. Here we have a brotherhood into which the rich man cannot enter unless and until he is willing to give a part of his possessions for the poorer members of the brotherhood. There is no doubt that the rich man is not here confronted with the insuperable difficulty of the ideal test of the camel passing through the eye of the needle, but he is subjected to a practical test which not only makes him stand on the same footing with his poorest brother, but also requires him to pay a tax, known as Zakah, a tax which is levied on the rich for the benefit of the needy.

Everyone who possesses property above a certain limit is required to set apart a stated portion thereof. The portion so set apart should be collected by the Muslim state, or the Muslim community when there is no Muslim state, and the objects to which it must be devoted are enumerated in the following verse of the Qur'an:

“Zakah is only for the poor and the needy, and those employed to administer it, and those whose hearts are made to incline to truth, and to free the captives, and (to help) those in debt, and in the way of God, and for the wayfarer.” (9:60)

The words “way of God” include every charitable purpose. Zakah stands unique both as charity and as tax. As charity it is obligatory, but the obligation is moral. As tax, the sanction behind it is moral, not the physical force of a state. Zakah, therefore, acts not only as a leveling influence but also as a means of developing the higher sentiments of man — the sentiments of love and sympathy towards his fellowman. It should be noted that, according to the Holy Qur’an, a charitable deed must be done as a duty which man owes to man, so that it conveys no idea of superiority of the giver or inferiority of the receiver.

“Those who spend their wealth in the way of Allah, then follow not up what they have spent with reproach or injury, their reward is with their Lord, and they shall have no fear nor shall they grieve. A kind word with forgiveness is better than charity followed by injury. And Allah is Self-sufficient, Forbearing. O you who believe, make not your charity worthless by reproach and injury, like him who spends his wealth to be seen of men and believes not in Allah and the Last Day. So his parable is as the parable of a smooth rock with earth upon it, then heavy rain falls upon it, so it leaves it bare! They are not able to gain anything of that which they earn. And Allah guides not the disbelieving people.” (2:262-264)

Source: Islam, the Religion of Humanity

Zakaat

Iedere religie op de wereld heeft liefdadigheid gepredikt, maar pas in de Islam is het verplicht en bindend gemaakt voor een ieder die het moslimgeloof accepteert. Hier is er sprake van een broederschap waar de rijke niet kan binnentreden, zolang hij niet bereid is om een deel van zijn bezit te bestemmen ten behoeve van de armere leden van de broederschap. Het is niet zo dat de rijke in dit geval voor de onoverkomelijke moeilijkheid staat als van de kameel die door het oog van een naald moet kruipen, maar hij wordt onderworpen aan een praktische beproeving die hem niet alleen op hetzelfde niveau plaatst als zijn armste broeder, maar hem tevens verplicht stelt om een bijdrage - bekend als zakaat - te betalen, die van de rijken wordt geheven ten behoeve van de behoeftigen.

Een ieder die bezit heeft boven een bepaalde grens, is verplicht om een vastgesteld deel daarvan opzij te zetten. Dit deel dient te worden geïnd door de Moslimstaat, of indien er geen Moslimstaat is, door de Moslimgemeenschap. Degenen aan wie dit moet worden besteed, worden in het volgende Koranvers opgesomd:

"Zakaat is er slechts voor de armen en de behoeftigen, en voor degenen aangesteld om het uit te delen, en degenen van wie de harten (tot de waarheid) worden bekeerd, en voor (het vrijkrijgen van) gevangenen, en voor degenen die een schuld hebben, en langs Allah’s weg en voor de reiziger — een bevel van Allah. En Allah is Wetend, Wijs." (9:60)

De woorden "langs Allah's weg" houden ieder liefdadig doel in. Zakaat is uniek, zowel in de betekenis van liefdadigheid als van belasting. Als liefdadigheid is het verplicht, maar de verplichting is een morele. Als belasting is de sanctie erachter moreel van aard, niet de straf van de staat. Zakaat heeft dus niet slechts een gelijkmakende invloed, maar is ook een middel om de hogere sentimenten van de mens - die van liefde en sympathie tegenover de medemens - tot ontwikkeling te brengen. Vermeld dient te worden dat de Heilige Koran stelt dat een daad van liefdadigheid dient te worden verricht als dat van mens tot mens, zodat niet het idee wordt gecreëerd van superioriteit van de gever, of inferioriteit van de ontvanger.

"Degenen die hun rijkdom uitgeven langs Allah’s weg, en die geen verwijt of krenking laten volgen op wat zij hebben uitgegeven, hun beloning is bij hun Heer, en zij zullen geen vrees hebben, noch zullen zij treuren. Een vriendelijk woord vol vergeving is beter dan liefdadigheid gevolgd door krenking. En Allah is Zelfgenoegzaam, Verdraagzaam. O jullie die geloven, maak jullie liefdadigheid niet waardeloos door verwijt of krenking, zoals degene die zijn rijkdom uitgeeft om door de mensen gezien te worden en niet gelooft in Allah en de Laatste Dag. Dus is zijn gelijkenis als de gelijkenis van een gladde rots met aarde erop, dan valt er zware regen op, en hij laat hem kaal! Zij zijn niet in staat om iets te winnen uit wat zij verdienen. En Allah leidt de ongelovige mensen niet." (Koran 2:262-264)

Bron: Islam, the Religion of Humanity