Fasting

1. “O you who believe, fasting is prescribed for you as it was prescribed for those before you, so that you may guard against evil” (Quran, 2:183).

2. Allah says: “And when My servants ask you (O Prophet) about Me, surely I am near. I answer the prayer of the suppliant when he calls on Me, so they should hear My call and believe in Me that they may walk in the right way” (2:186).

3. “And swallow not up your property among yourselves by false means, nor seek to gain access thereby to the authorities so that you may swallow up other people’s property wrongfully while you know” (2:188).

4. “He who does not give up uttering falsehood and acting according to it, God has no need of his giving up his food and drink” (Holy Prophet Muhammad, pbuh).

5. Jesus fasted forty days and forty nights, and explained it by saying: “It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceeds from the mouth of God” (Matthew 4:2-4). Moses also fasted forty days and forty nights (Exodus 34:28).

Purpose of fasting in Islam

1. To develop and strengthen our powers of self-control, so that we can resist wrongful desires and bad habits, and therefore “guard against evil” (see first verse above). In fasting, by refraining from the natural human urges to satisfy one’s appetite, we are exercising our ability of self-restraint, so that we can then apply it to our everyday life to bring about self-improvement.

2. To attain nearness and closeness to God so that He becomes a reality in our lives (see extract 2 above).

3. To learn to refrain from usurping other’s rights and belongings. In fasting we voluntarily give up even what is rightfully ours; how then can we think of taking what is not ours but belongs to someone else? (See extract 3 above.)

4. Charity and generosity are especially urged during Ramadan. We learn to give, and not to take. The deprivation of fasting makes us sympathise with the suffering of others, and desirous of alleviating it; and it makes us remember the blessings of life which we normally take for granted.

Fasting in Islam does not just consist of refraining from eating and drinking, but from every kind of selfish desire and wrong-doing. The fast is not merely of the body, but essentially that of the spirit as well (see extract 4 above). The physical fast is a symbol and outward expression of the real, inner fast.

Fasting is a spiritual practice to be found in all religions (see extracts 1 and 5 above). The great Founders of various faiths, such as Buddha, Moses, and Jesus, practised quite rigorous fasting as a preliminary to attaining their first experience of spiritual enlightenment and communion with God. This kind of communion is indicated in extract 2 above.

Source: The Light, U.K. edition, September 2007

Vasten

1. "O jullie die geloven, het vasten is jullie voorgeschreven zoals het was voorgeschreven aan degenen vóór jullie, opdat jullie je zullen hoeden voor het kwaad" (Koran, 2:183).

2. Allah zegt: "En wanneer Mijn dienaren jou (o Profeet) vragen stellen omtrent Mij, ben Ik waarlijk nabij. Ik verhoor de smeekbede van de smekeling wanneer hij Mij aanroept, dus zij zouden aan Mijn roep gehoor moeten geven en in Mij geloven opdat zij de juiste weg kunnen bewandelen" (2:186) .

3. En verteer niet onderling op oneerlijke wijze jullie bezittingen, en probeer je hiermee ook geen toegang te verschaffen tot de rechters, opdat jullie een deel van de bezittingen van de mensen onrechtmatig verteren, terwijl jullie (dit) weten" (2:188).

4. "Als iemand de valsheid en dergelijke daden niet achterwege laat, heeft Allah er geen behoefte aan dat hij zijn voedsel en drank achterwege laat" (de Heilige Profeet Mohammed, vzmh).

5. Jezus vastte veertig dagen en veertig nachten, en legde dit als volgt uit: "Er is geschreven: De mens zal bij brood alleen niet leven, maar bij alle woord, dat door den mond Gods uitgaat" (Mattheüs 4:2-4). Ook Mozes vastte veertig dagen en veertig nachten (Exodus 34:28).

Doel van het vasten in de Islam

1. Om onze zelfbeheersing te ontwikkelen en te versterken, zodat we verkeerde verlangens en slechte gewoontes kunnen weerstaan, en zodoende "ons hoeden voor het kwaad" (zie eerste vers hierboven). Door normale behoeften te weerstaan, oefenen wij bij het vasten zelfbeheersing, zodat we dat in ons dagelijks leven kunnen toepassen en zo onszelf verder kunnen ontwikkelen.

2. Het bereiken van nabijheid tot God, zodat Hij een realiteit wordt in ons leven (zie de tweede aanhaling hierboven).

3. Het leren om af te blijven van de rechten en bezittingen van anderen. Bij het vasten geven we vrijwillig zelfs datgene op waar we recht op hebben; hoe kunnen we er dan aan denken om iets te nemen wat niet van ons is, maar van iemand anders? (zie de derde aanhaling hierboven).

4. Liefdadigheid en vrijgevigheid wordt in het bijzonder in de Ramadan tentoongespreid. We leren om te geven, niet om te nemen. De ontberingen van het vasten laten ons meevoelen met het leed van anderen, en sporen ons aan hun leed te verlichten; en het doet ons dankbaar zijn voor de zegeningen van het leven, waar we anders geen acht op slaan.

Vasten in de Islam bestaat niet slechts uit het niet eten en drinken, maar van het wegblijven van iedere vorm van egoïsme en onrecht. Het vasten is niet slechts voor het lichaam, maar vooral voor de geest (zie de vierde aanhaling boven). Het fysieke vasten is een symbool en een uiterlijke expressie van het werkelijke, innerlijke vasten.

Vasten is een spiritueel gebruik dat in alle godsdiensten terug te vinden is (zie aanhalingen 1 en 5 hierboven). De grote Stichters van diverse godsdiensten, zoals Boeddha, Mozes en Jezus, vastten zeer streng als een voorbereiding op hun spirituele verlichting en nauw contact met God. Deze vorm van contact wordt bedoeld in aanhaling 2 hierboven.

Bron: The Light, U.K. edition, september 2007