Use of the sword in Islam

The Quran sanctions the use of the sword under certain circumstances. First and foremost, in the cause of religion - religion as such, it must be borne in mind, and not Islam exclusively. For this, two distinct occasions have been mentioned. First, when a house of worship is in danger - be it Christian, Jewish, Hindu, Buddhist, Muslim, or any other - a Muslim is enjoined to shed his very blood to save it from demolition. Says the Quran:

“Permission (to fight) is given to those upon whom war is made because they are oppressed, and most surely Allah is well able to assist them; those who have been expelled from their homes without a just cause except that they say: Our Lord is Allah. And had there not been Allah's repelling some people by others, certainly there would have been pulled down cloisters and churches and synagogues and mosques in which Allah's name is much remembered; and surely Allah will help him who helps His cause; most surely Allah is Strong, Mighty” (22:39, 40).

Again, the use of the sword is also permissible when freedom of conscience is at stake. Of all religions, Islam stands conspicuous in establishing a perfection of religious freedom. "There is no compulsion in matters religious" (2:256), proclaimed the Quran, which has since been the Magna Charta of religion for peoples of all creeds under the rule of Islam. Not only is all interference with another's religious views forbidden, but, should such interference be enforced at the point of the sword, it is the duty of a Muslim to repel it with the sword. In the matter of religion, none may stand between man and God. It is the birthright of man to hold whatever convictions he deems right. Persecution of others must be resisted at all costs by a Muslim, irrespective of whether the aggrieved be a Jew, or a Christian, or of any other faith. For this purpose the Muslim is not only allowed, but enjoined, to fight until perfect religious liberty has been established (Quran 2:192-193).

As regards temporal affairs, authority to wield the sword has been limited to one, and only one, case - self-defence. This permission has been further restricted by the condition that as soon as the enemy shall have suspended hostilities, and shown an inclination towards peace, then Muslims must do the same.

Source: The House Divided
Khwaja Kamal-ud-Din

Gebruik van het zwaard in de Islam

De Koran staat het gebruik van het zwaard toe onder bepaalde omstandigheden. Ten eerste voor de zaak van de religie - waarbij wordt bedoeld religie in het algemeen, niet slechts de Islam. Wat dit betreft, zijn twee gevallen genoemd. Ten eerste wanneer een gebedshuis in gevaar is - of het nu van de Christenen, Joden, Hindoes, Boeddhisten, Moslims of elke andere religie is - is het de Muslim bevolen om te strijden tegen de vernietiging ervan. Zoals de Koran stelt:

"Toestemming (te strijden) wordt gegeven aan degenen tegen wie oorlog wordt gevoerd, omdat zij worden onderdrukt. En Allah is waarlijk Bekwaam hen bij te staan. Degenen die uit hun huizen worden verdreven zonder rechtvaardige oorzaak, behalve dat zij zeggen: Onze Heer is Allah. En als Allah sommige mensen niet door middel van anderen had teruggedreven, dan zouden er kloosters en kerken en synagogen en moskeeën waarin Allahs naam veel wordt herdacht zijn neergehaald. En waarlijk zal Allah degene helpen die Hem helpt. Waarlijk is Allah Sterk, Machtig" (22:39-40).

Verder is het gebruik van het zwaard toegestaan wanneer vrijheid van religie in gedrang komt. Van alle godsdiensten is het de Islam die volledige godsdienstvrijheid toestaat. "Er is geen dwang in de religie" (2:256), stelt de Koran, en dit is vanaf toen de Magna Charta geweest inzake het respecteren van de diverse godsdiensten onder Islamitisch bestuur. Niet alleen is inmenging in religieuze visies van anderen verboden, maar als zulke inmengingen zouden plaatsvinden met het zwaard, is het de plicht van de Moslim om dit met het zwaard te bestrijden. Inzake de godsdienst mag niets staan tussen de persoon en God. Het is het geboorterecht van de mens om die overtuiging aan te hangen, die hij juist acht. Vervolging van anderen omwille van de religie moet door de Moslim ten koste van alles worden tegengegaan, ongeacht of de gekwetste een Jood of een Christen is, of van welke godsdienst dan ook. In dit geval is het de Moslim niet slechts toegestaan, maar zelfs bevolen te vechten totdat volledige godsdienstvrijheid is bereikt (Koran 2:192-193).

Aangaande wereldse zaken is het gebruik van het zwaard slechts in één geval toegestaan, namelijk bij zelfverdediging. Deze toestemming is verder gelimiteerd door de voorwaarde, dat zodra de vijand de vijandelijkheden heeft gestaakt en neigt naar vrede, de Moslims hetzelfde moeten doen.

Bron: The House Divided
Khwaja Kamal-ud-Din