Apostasy

An unfortunate common misconception prevailing among Muslim 'Ulama is that in Islam apostasy is punished by death. A religion that calls upon everyone to use sense cannot compel anyone to adopt a particular belief or concept. The Holy Quran, the fountainhead of Islam, is quite clear on the question of religious freedom:

"There is no compulsion in religion" (2:256).

"Say: The truth is from your Lord; then whosoever wants to, let him believe; and whosoever wants to, let him disbelieve" (18:29).

"O you who believe, should one of you turn back from his religion, then Allah will bring a people whom He loves and who love Him" (5:54).

During the lifetime of the Holy Prophet, killing of apostates was not in vogue in Madina while the Holy Prophet was the ruler of the place. It is clear from the following verse:

"And a party of the People of the Book say: Express belief in that which has been revealed, in the first part of the day, and disbelieve at the end of it" (3:72).

If death was the punishment for apostasy, how could a person living under a Muslim government conceive of a plan of believing in the first part of the day and rejecting in the later?

The complete article can be read here.

Afvalligheid

Een groot misverstand dat heerst onder vele Moslimgeleerden is dat in de Islam afvalligheid met de dood wordt bestraft. Een religie die een ieder oproept om de rede, ofwel het verstand te gebruiken, kan niemand dwingen om een bepaald geloof of denkbeeld aan te nemen. De Heilige Koran, de belangrijkste bron van de Islam is zeer duidelijk over de kwestie van religieuze vrijheid:

“Er is geen dwang in de religie” (2:256).

“Zeg: De Waarheid komt van jullie Heer; dus laat degene die dat wil, geloven, en laat degene die dat wil, niet geloven” (18:29).

“O jullie die geloven, als iemand van jullie terug zou komen op zijn religie, dan zal Allah een volk brengen dat Hij liefheeft en dat Hem liefheeft” (5:54).

Gedurende het leven van de Profeet Mohammed (vzmh) was het in Medina, waar hij de regeerder was, geen gebruik om afvalligen te doden. Dit blijkt uit het volgend vers:

“Een deel van de Mensen van het Boek zegt: Belijd geloof in wat geopenbaard is aan degenen die geloven, in het eerste deel van de dag, en geloof niet in het laatste deel ervan” (3:72).

Als de dood de voorgeschreven straf was voor ongeloof, hoe zou iemand onder een Moslimregering een plan kunnen maken om in het eerste deel van de dag geloof te hebben, en het geloof te verwerpen later op de dag?

Het volledig artikel kan hier worden gelezen.