The Four Friends

Once upon a time there was a princess who had four friends. She loved the fourth friend the most and adorned him with rich robes and treated him to the finest of delicacies. She gave him nothing but the best.

She also loved the third friend very much and was always showing him off to neighboring kingdoms. However, she feared that one day he would leave her for another.

She also loved her second friend. He was her confidant and was always kind, considerate and patient with her. Whenever this girl faced a problem, she could confide in him, and he would help her get through the difficult times.

The princess’s first friend was a very loyal partner and had made great contributions in maintaining her wealth and kingdom. However, she did not love the first friend. Although he loved her deeply, she hardly took notice of him.

One day, the princess fell ill and she knew her time was short. She thought of her luxurious life and wondered, “I now have four friends with me, but when I die, will I be alone?” Thus, she asked the fourth friend, “I loved you the most and endowed you with the finest clothing. Now that I’m dying, will you follow me and keep me company?"
“No way!” replied the fourth friend, and he walked away without another word.

The sad girl then asked the third friend, “I loved you all my life. Now that I’m dying, will you follow me and keep me company?”
“'No!” replied the third friend. “Life is too good.”' The princess’s heart sank.

She then asked the second friend, “You’ve always been there for me. When I die, will you follow me and keep me company?”
“I’m sorry. I can’t help you out this time,” replied the second friend. “At the very most, I can only walk with you to your grave.”

Then a voice called out: “I’ll follow you no matter where you go.” The girl looked up, and there was her first friend. He was very skinny as he suffered from malnutrition and neglect.

Greatly grieved, the girl said, “I should have taken much better care of you when I had the chance!”

In truth, you have four friends in your lives. Your fourth friend is your body, your third friend your possessions, and your second friend your family and friends. No matter how much time and effort you lavish on them, they will leave you when you die.

Your first friend, however, is your spirit, often neglected in pursuit of wealth, power and the pleasures of this world. Nevertheless, your spirit is the only thing that will follow you wherever you go. Cultivate, strengthen and cherish it now, for it is the only part of you that will follow you to the Throne of God.

“O you who believe, keep your duty to Allah, and let every soul consider that which it sends forth for the morrow, and keep your duty to Allah. Surely Allah is Aware of what you do” (59:18).

The beginning of a new year is a good time for us to reflect and ponder about our actions. Have we done enough in the last year in order to have a better future, both in this world and in the hereafter? And what example are we leaving behind for others when our time here on earth has ended? If in the past year we have failed in paying enough attention to important issues, let us then determine to change this behaviour in a positive sense, and in particular to pay adequate attention to our spiritual growth.

De vier vrienden

Er was eens een prinses die vier vrienden had. Ze hield het meest van de vierde vriend en gaf hem dure gewaden en de beste lekkernijen. Zij gaf hem niets dan het beste.

Ze hield ook heel veel van de derde vriend en schepte over hem op in naburige koninkrijken. Ze was echter bang dat hij haar op een dag zou verlaten voor een ander.

De prinses was ook erg gesteld op haar tweede vriend. Hij was haar vertrouweling en was altijd vriendelijk, attent en geduldig tegenover haar. Zodra zij een probleem had, kon ze op hem rekenen om haar door de moeilijke tijden heen te helpen.

De eerste vriend van de prinses was een zeer trouwe partner en deed al het mogelijke om haar rijkdom en koninkrijk in stand te houden. Ze hield echter niet van deze vriend. Hoewel hij diepe liefde voor haar koesterde, gaf zij nauwelijks aandacht aan hem.

Op een dag werd de prinses erg ziek en ze wist dat haar einde naderde. Haar luxe leventje ging door haar gedachten en ze dacht: 'Ik heb vier vrienden, maar als ik sterf, zal ik alleen moeten gaan.' Ze zei daarom aan de vierde vriend: "Ik hield het meest van jou en gaf je de fijnste kleding. Nu ik stervende ben, zal je me volgen en me gezelschap houden?" "In geen geval," zei de vierde vriend en vertrok zonder verder nog iets te zeggen.

De verdrietige prinses zei toen aan de derde vriend: "Ik heb mijn hele leven van je gehouden. Nu mijn einde nadert, zal je me volgen en me gezelschap houden?" "Nee," zei de derde vriend, "Dit leven is veels te mooi!" Het hart van de prinses brak.

Toen zei de prinses aan de tweede vriend: "Jij bent er altijd voor me geweest als ik hulp nodig had. Als ik sterf, zal je me volgen en me gezelschap houden?" "Sorry, deze keer kan ik je niet helpen. Ik kan hooguit tot je graf met je meelopen," zei de vriend.

Plotseling klonk een stemmetje die zei: "Ik zal je volgen, waar je ook naartoe gaat." De prinses keek op en zag haar eerste vriend. Hij was erg mager en leed aan ondervoeding en verwaarlozing.

Met zeer veel spijt zei de prinses: "Ik had veel beter voor je moeten zorgen toen ik de gelegenheid had!"

In werkelijkheid heb je vier vrienden in je leven. Je vierde vriend is je lichaam, je derde vriend je rijkdom en je tweede vriend de mensen uit je omgeving. Ongeacht hoeveel tijd je aan dit alles besteedt, ze kunnen hooguit tot aan het graf met je meegaan.

Je eerste vriend is je ziel, die vaak genoeg wordt genegeerd ten gunste van rijkdom, macht en de geneugten van de wereld. Deze eerste vriend is echter de enige die bij je zal blijven, ongeacht waar je naartoe gaat. Koester het, versterk het en geef het de nodige aandacht, aangezien het 't enige is dat je zal volgen naar de troon van God.

“O jullie die geloven, voldoe jullie plicht aan Allah, en laat iedere ziel overdenken wat zij vooruit stuurt voor de volgende dag, en voldoe jullie plicht aan Allah. Waarlijk is Allah Zich Bewust van wat jullie doen” (59:18).

Het moment van de jaarwisseling is een goed moment voor ons om het één en ander te overdenken. Hebben wij in het afgelopen jaar voldoende gedaan om het later beter te hebben, zowel in dit leven als daarna? En welk voorbeeld laten wij na voor ons nageslacht, als onze tijd hier op aarde voorbij is? Als we in het afgelopen jaar niet voldoende tijd hebben besteed aan belangrijke zaken, laten we ons dan voornemen om het beter te doen het komend jaar, en in het bijzonder voldoende tijd en aandacht te besteden aan onze geestelijke groei.